تغییر برای برابری: ما، امضا کنندگان این نامه (سازمانهای زنان و حقوق بشر) نگرانی عمیق خود را در رابطه با افزایش فشار و آزار فعالین زنان مدافع حقوق بشر بیان میکنیم. حكومت ایران در طی سه سال گذشته دست به سرکوب سیستماتیک و گسترده فعالان حقوق زنان زده است.
پس از برخورد خشن و بیرحمانه با تجمع ۲۲ خرداد ۸۵، مقامات ایرانی بسیاری از مدافعان حقوق بشر زن را که در زمینههای مختلف برای ارتقاء برابری جنسیتی و حقوق بشر در ایران فعال بودند را بازداشت، تهدید، و بازجویی کرده و مورد پیگرد قرار داده است. یکی از اهداف سرکوب اعضای کمپین یک میلیون امضا هستند.
کمپین حرکتی اجتماعی است که از دو سال پیش برای ارتقاء برابری جنسیتی در قوانین ایران آغاز شده است. هدف کمپین گسترش آگاهی از قوانین تبعیضآمیز ایران علیه زنان با جمعآوری یک میلیون امضا در حمایت از لغو آن است. مامورین اجرای قانون با مورد پیگرد قرار دادن حداقل ۴۵ نفر از اعضای کمپین عکسالعمل نشان دادند. اعضای کمپین برای نوشتن، برگزاری جلسات در منازل (در حالی که این امکان را در فضای عمومی ندارند) و جمعآوری امضا محکوم شدهاند. حکومت به توقیف ارعاب و منع فعالین حقوق زنان از مسافرت ادامه داده است.
موارد جدید شامل:
محكوميت زينب پیغمبرزاده از اعضاى کمپین
بازداشت عشا مومنی، دانشجو و عضو کمپین، از ۲۴ مهر تا کنون
ممنوعالخروج شدن سوسن طهماسبی از اعضای کمپین
تفتیش منزل پرستو اللهیاری از اعضای کمپین، و توقیف کامپیوتر و دیگر وسایل مرتبط با کمپین وی.
در روز ۱۲ آبان سال ۸۷ دادگاه زینب پیغمبرزاده را به یک سال حبس محکوم کرد. این حکم تا سه سال معلق شده است و پیغمبرزاده در این مدت باید خود را هر چهار ماه یک بار به وزارت اطلاعات برای ارائه گزارش معرفی کند. این حکم در ارتباط با تجمع ۱۳ اسفند سال ۸۶ است که وی به همراه ۳۲ فعال حقوق زنان در تجمع صلحآمیزی در حمایت از فعالان حقوق زنان که در دادگاه بودند، بازداشت شد. همچنین پیغمبرزاده اولین عضو کمپین است که هنگام جم آوری امضا بازداشت شده است.
در ۲۴ مهر ۸۷ دو فرد که خود را پلیس راهنمایی رانندگی معرفی کردند، عشا مومنی را به دلیل سبقت غیرمجاز بازداشت کردند. عشا مومنی با تابعیت ایرانی آمریکایی، دانشجوی فوق لیسانس دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، نورثریج است که مشغول تحقیق بر جنبش زنان ایران برای پایان نامه ی فوق لیسانسش بود. او در بند ۲۰۹ زندان اوین بازداشت است. همچنین مامورین اطلاعات به تفتیش خانه ی مومنی پرداخته و کامپیوتر و فیلمهای مصاحبههای فعالین کمپین یک میلیون امضا را که بخشی از پروژهی پایاننامهی وی بود توقیف کردند.
در روز ۲۷ مهر سال ۸۷ ماموران اطلاعات، پاسپورت سوسن طهماسبی را در فرودگاه امام خمینی توقیف کرده و او را ممنوع الخروج کردند. در همان روز خانهی طهماسبی مورد تفتیش پنج مامور قرار گرفت و کامپیوتر، کتابها و برخی وسایلش ضبط شد. این چهارمین بار است که سوسن طهماسبی ممنوعالخروج میشود و با وجود بازجوییهای مکرر، هنوز دلیل ممنوعالخروجی را به وی ابلاغ نکردهاند. سه روز پیش طهماسبی در ادارهی اطلاعات دادگاه انقلاب، پنج ساعت مورد بازجویی قرار گرفت.
در روز ۲۷ مهر ۸۷ دو مامور کلانتری گیشا خانهی پرستو اللهیاری را در زمانی که او در سر کار بود تفتیش کردند. مامورین پلیس لبتاپ، سیدیها، کتابها، آلبومهای عکس و دیگر وسایل مرتبط با کمپین او را توقیف کرده و احضاریهای را به مادرش دادند. سپس مامورین امنیتی اللهیاری را تا دادگاه انقلاب همراهی کرده و در آنجا بازپرس پرونده او را مورد بازجویی قرار داد. روز قبل اللهیاری و دیگر اعضای کمپین دیداری در پارک لاله تهران داشتند که پس از دستور پلیس متفرق شدند.
ما شدیداً به ادامهی فشار بر این فعالین که به خاطر فعالیت صلحآمیز برای ارتقاء حقوق زنان مورد آزار قرار گرفتهاند اعتراض داریم. ما از دولت ایران میخواهیم که به آزادی اجتماع و تجمع این فعالین احترام بگذارد. این حقوق جزئی از اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بینالمللی حقوق سیاسی و مدنی است که ایران نیز به آن پیوسته و قانوناً ملزم به پیروی از آن است.
ما مشخصاً تاکید میکنیم که این اعمال مقامات ایرانی نقض مستقیم چندین ماده از اعلامیه مدافعان حقوق بشر، منتشر شده در مجمع سازمان ملل در ۹ دسامبر ۱۹۹۸ است. به طور مشخص: ماده یک (به رسمیت شناختن هر شخص، فردی یا گروهی، که برای ارتقاء و محافظت از حقوق بشر تلاش میکند)، ماده پنج (به رسمیت شناختن حقوق مدافعان در دیدار و گردهمایی صلحآمیز، برای پیوستن و یا شکل دادن سازمانهای غیر دولتی، انجمنها و گروهها، و رابطه با دیگر سازمانهای غیر دولتی و یا خارجی)، و ماده ۹ (مانع نشدن و دادن امکان مذاکره به مدافعان با افراد در سطح بینالمللی در رابطه با حقوق بشر).
در سوم آبان ۸۷، ایران حمایت خود را از محافظت از مدافعان حقوق بشر با حضور فعال در دیالوگی تعاملی در مجمع عمومی سازمان ملل و دررابطه با گزارش مخصوص سازمان ملل از مدافعان حقوق بشر اعلام کرد. ولى در دهمين سالگرد اين اعلامیه، دولت ایران اعلامیه و نفس آن را نقض مى كند.
اگر دولت ایران میخواهد به تعهداتش در پیماننامههای بینالمللی که عضو آن است پایدار بماند، سازمانهای جامعه مدنی باید اجازه مراوده آزادانه و مسافرت برای شرکت در کنفرانسهای بینالمللی را داشته باشند. از این رو خواستههاى ما از دولت ایران چنین است:
لغو محکومیت زینب پیغمبرزاده
آزادی عشا مومنی و برگرداندن وسایلش
بازگرداندن پاسپورت و دیگر وسایل ضبط شدهی سوسن طهماسبی و رفع ممنوعالخروجی وی که بارها اعمال شده
بازگرداندن وسایل پرستو اللهیاری به وی و رفع اتهام از وی
پایان دادن به فشار و پیگرد تمام فعالان و مدافعان حقوق بشر در ایران که شامل اعضای کمپین یک میلیون امضا نیز میشود.
از شما به خاطر توجه به این مشکلات سپاسگزاریم.
متیوایستون، مدير برنامه مدافعان حقوق بشر حقوق بشر نخست
سانیلا آبیسكارا، مدير اجرايى دیدهبان بینالمللی فعالیت حقوقی زنان، آسیا اقیانوس آرام
نهاد ابول کمسان، مدير اجرايى مركز مصرى براى حقوق زنان
سهير بالحسن، مدير فدراسیون بینالمللی حقوق بشر
تاینا بینایمه، مدير اجرايى برابری اکنون
شارلوت بانچ، مدير اجرايى مرکز سراسری رهبری زنان
سیندی کلارک، مدير موقت انجمن حقوق زنان در توسعه
فریدة ضيف، بخش حقوق زنان دیده بان حقوق بشر
لینسی فرنسیس، هماهنگكننده محلى مجمع آسیا، اقیانوس آرام در توسعه زنان
هادی قائمی، هماهنگکننده کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران
مری لالور، مدير خط اول بنیاد بینالمللی برای محافظت از مدافعان حقوق بشر
ویرادا سومسوادى، ریيس بنیاد زنان، توسعهی روستایی و حقوقی اریک اسکات- دبير كل سازمان جهانی علیه شکنجه
زنان تحت قوانین اسلامی- شبکه اتحاد بینالملل
